Posts tagged: modder

Formula 1 Spa en Houffamarathon 2010

Het afgelopen weekend zijn Dennis, Wilco en ik afgereisd naar de Ardennen voor de Houffamarathon. Voor Wilco en mij inmiddels was het reeds de derde deelname en voor Dennis z’n tweede. Vorig jaar heb ik nog de 100 km gereden, dit jaar ‘maar’ 75 km. Gezien de weersvoorspellingen was dit geen slechte keuze, want er werd behoorlijk wat nattigheid voorspeld. En de week voorafgaand aan de marathon was ook al aardig nat.

Zaterdagochtend zijn we eerst richting Spa-Francorchamps gereden. Op internet had ik een leuke GPS-route van bijna 40 km gevonden. De route ging o.a. vlak langs het Formule 1 circuit. En precies dit weekend was de Formule 1 er neergestreken! Het was even zoeken naar een dorpje waar de inwoners geen 10 euro vroegen om je auto bij hun in de voortuin te mogen achterlaten. Maar na een tijdje hadden we een parkeerplaats in een dorpje in de buurt gevonden. Al in de eerste 1,5 km waren we van onder tot boven bedekt met modder. En na ruim 10 km fietsen kwamen we bij het circuit aan. Natuurlijk waren alle toegangswegen hermetisch afgesloten. Toch hebben we een plek gevonden op een modderig paadje waar we de bolides langs zagen flitsen. Dat was super tof om te zien. Maar nog indrukwekkender was het geluid. Niet te beschrijven, dat is echt zo’n intens en puur geluid!


De route was verder zeker de moeite waard en een goede opwarmer voor de Houffamarathon van de volgende dag.

We hadden ons ingesteld op een natte Houffamarathon. Gelukkig is het pas gaan regenen 5 minuten nadat we waren gefinisht. Hoe bedoel je timing… Het betekende overigens niet dat het parcours droog was. Verre van droog zelfs, het was op veel plaatsen heel modderig en we moesten zelfs door behoorlijke diepe plassen.
In de eerste helft van de route zaten de meeste klimmeters. Dat hakte er goed in, maar het liep best aardig. De tweede helft was absoluut niet minder zwaar. De modder zoog behoorlijk en de afdaling waren zo nu en dan behoorlijk technisch waardoor herstellen en uitrusten er niet bij was.
Na 5 uur en 20 minuten ben ik gefinisht. Nummer 199 totaal van de 482 gestarte deelnemers. Niet slecht! Maar het was vooral een geweldige tocht! Volgend jaar maar weer :)

Foto’s Bart Brentjens Challenge 2009

Sportograf liet even op zich wachten, maar de foto’s zijn dan toch binnen. Bijna alle foto’s zijn gemaakt in de eerste helft toen een wind/regenjasje nog geen noodzaak was. Daarna begon de echte baggerbende pas goed…
Tijdens de Ardennen marathons zijn de foto’s van Sportograf meestal iets meer spectaculair, maar toch mogen deze er ook weer zijn. En het is weer een mooi aandenken!
Bart Brentjens Challenge 2009 Bart Brentjens Challenge 2009 Bart Brentjens Challenge 2009
Bart Brentjens Challenge 2009 Bart Brentjens Challenge 2009 Bart Brentjens Challenge 2009
Bart Brentjens Challenge 2009 Bart Brentjens Challenge 2009 Bart Brentjens Challenge 2009
Bart Brentjens Challenge 2009

Regen, modder, klei, bagger… Afzien en/of genieten?

Na een zo goed als droog zomerseizoen heb ik gisteren in één dag meer modder gezien dan de afgelopen twee jaar bij elkaar!
De laatste week had het van tijd tot tijd al aardig geregend. En vorig jaar waren de eerste 35 kilometer tijdens de Bart Brentjens Challenge ondanks de zon en 20 graden ook al behoorlijk ‘vettig’. Dat beloofde op voorhand al een natte en vooral modderige Bart Brentjens Challenge te worden. Toch hadden Wilco en ik stiekem de hoop (misschien wel verwachting) dat we sneller zouden finishen dan vorig jaar.
De eerste kilometers waren snel en vlak. We startten niet echt vooraan, maar door de gefaseerde start van kleine groepjes reden we vlot richting het offroad gedeelte. Daar was het al snel vies. Hele dunne zuigende klei/modder. Maar met de modderbanden die we hadden gekozen was het goed te doen. Totdat we na minder dan 15 kilometer afgelegd te hebben door de echte drek moesten. De ketting van Wilco was amper meer te herkennen en deed ook niets anders meer dan doortrappen. Dat was de eerste vertraging…
Hierna bleef het ploeteren door de bagger. Wel ploeteren door een mooie omgeving. Want zo zou ik de Voerstreek toch wel willen omschrijven. En de Voerstreek was toch wel het meest uitdagende deel van de route. Ook het Limburgse heuvelland is wat natuur betreft echt mooi, maar de mountainbikepaden zijn net iets minder uitdagend.
Na ongeveer 35 km was de eerste verzorgingspost. Daar zag je waar het niet geringe inschrijfgeld o.a. naartoe ging. Goede sportdrank, veel bananen, wafels, gevulde koeken en meer voedsel waarmee je weer een eind kan trappen. En we troffen het zelfs met een mogelijkheid om de fietsen af te laten spuiten!
Met weer goed schakelende fietsen gingen we verder met het deel van de tocht met de bekende Limburgse heuvels zoals de Keutenberg. En die hebben Wilco net als vorig jaar weer rijdend bedwongen. In tegenstelling tot veel collega bikers die het laatste stuk bij bosjes neer gingen.
Vlak voor de tweede verzorgingspost werd het plots merkbaar kouder. Het wind/regenjasje hielp in eerste instantie prima, maar vlak na de verzorgingspost gingen de hemelsluizen open. Een hoosbui veranderde alle paadjes in kleine modderstroompjes :-(
Na deze hoosbui was het echt afzien. Slecht zicht, glibberig, weinig grip en vooral koud. Na 75 km koers had ik een mega dip en was de verleiding om gewoon via het asfalt terug te rijden naar Eijsden wel erg groot. Wilco wist me toch te overtuigen en we hebben nog even 30 km op de tanden gebeten.
Met vooral doorweekte, koude voeten kwamen we na 6:51 uur aan in Eijsden. Met daar één minpuntje van de organisatie, het afspuiten van de zeeeeer modderige fietsen was niet meer mogelijk.

Al met al toch een goed gevoel overgehouden aan dit modderballet. Vooral aan het toch doorzetten na m’n dip :-)

De foto’s van Sportograf staan nog niet online, die volgen later deze week. Wel hieronder alvast de route.

Bart Brentjens Challenge, de uitdaging

Vorig jaar was de Bart Brentjens Challenge de afsluitende uitdaging van mijn eerste echte mountainbikeseizoen. Toen was het vooral de afstand van 100 km de uitdaging. Die afstand is inmiddels niet meer nieuw, maar komende zondag vrees ik dat de modder de grootste uitdaging gaat worden. De afgelopen week heeft het al aardig geregend en zaterdag en zondag zal het ook niet helemaal droog blijven.
En mijn voorbereiding is niet echt top geweest. Vorig weekend kon ik helemaal niets doen vanwege pijn in m’n nek en schouder, dus als ik zondag in het Limburgse heuvelland fiets, dan is dat de eerste keer sinds twee weken…
Na de Bart Brentjens Challenge wordt het weer tijd voor de toertochten. Met name bij onze zuiderburen staan er weer ruim voldoende op het programma.

WordPress Themes