Posts tagged: Limburg

Mountainbiken in Limburg

Het was mijn planning om vanaf terugkomst uit de USA veel te gaan fietsen. Dat is (nog) niet helemaal gelukt.
Eerst was er de jet lag. Ik had niet verwacht dat dit zo’n impact zou hebben. Na een paar dagen ben ik wel weer begonnen met, rustig, te fietsen op de racefiets. Maar de conditie leek ver te zoeken.
Vorig weekend begon met bijna 50 km over de vaste route bij de Posbank. Een hele leuke tocht met veel single tracks en de nodige klimmetjes. En met twee mountainbikers die een stuk beter getraind waren dan ik.
De volgende dag ben ik met Wilco naar Limburg gereden. Daar hebben we eerst de Vijlen route gereden. Dat was even wat anders dan Bergschenhoek. Mooie lange klimmen en een aantal leuke afdalingen. En de afdaling bij Camerig, volgens mij de leukste afdaling van Nederland. Na de Vijlen route zijn we begonnen aan de Gulpen route. Na ongeveer driekwart van de route begon het echter zo te regenen dat we hem hebben afgebroken. Toch 50 leuke km’s gefietst en overtuigd van de routes in Limburg.
Het afgelopen weekend wilde ik eigenlijk naar de Ardennen. Achteraf goed dat ik dit niet heb gedaan, want zaterdag regende het er behoorlijk. Gisteren ben ik daarom maar weer naar Limburg gereden. Dit keer met Maurice en Stephanie als passagiers. Stephanie is eerst in haar eentje de Vijlen route gaan rijden, en Maurice en ik zijn begonnen met de Gulpen route. Dat betekende dus meteen natte voeten door het beekje dat in de route is opgenomen. Erg leuk en nu hebben we even tijd genomen om foto’s en een filmpje te maken. Daarna zijn we achter Stephanie aangereden, maar die had de Vijlenroute eerder rond dan wij. Aan het eind zijn we nog maar een keer naar het beekje gereden, zodat ook Steef natte voeten had.


Voor volgend weekend heb ik de knoop doorgehakt, ik ga meedoen met de La Chouffe marathon. En dan de langste afstand, 90 km. De weersvoorspellingen zien er voorlopig goed uit en de benen voelden gisteren ook weer OK. Deze week nog twee keer (rustig) trainen en dan zaterdag richting Houffalize. Daar wil ik dan een vaste route rijden om een beetje in te komen (en natuurlijk te genieten) en dan mag ik zondagochtend om 9:30 uur vol aan de bak… Ik kijk er een beetje tegenop, want ik verwacht wel een uurtje of 7 op de fiets te zitten, maar tegelijk heb ik er ook enorm veel zin in!

Foto’s Bart Brentjens Challenge 2009

Sportograf liet even op zich wachten, maar de foto’s zijn dan toch binnen. Bijna alle foto’s zijn gemaakt in de eerste helft toen een wind/regenjasje nog geen noodzaak was. Daarna begon de echte baggerbende pas goed…
Tijdens de Ardennen marathons zijn de foto’s van Sportograf meestal iets meer spectaculair, maar toch mogen deze er ook weer zijn. En het is weer een mooi aandenken!
Bart Brentjens Challenge 2009 Bart Brentjens Challenge 2009 Bart Brentjens Challenge 2009
Bart Brentjens Challenge 2009 Bart Brentjens Challenge 2009 Bart Brentjens Challenge 2009
Bart Brentjens Challenge 2009 Bart Brentjens Challenge 2009 Bart Brentjens Challenge 2009
Bart Brentjens Challenge 2009

Regen, modder, klei, bagger… Afzien en/of genieten?

Na een zo goed als droog zomerseizoen heb ik gisteren in één dag meer modder gezien dan de afgelopen twee jaar bij elkaar!
De laatste week had het van tijd tot tijd al aardig geregend. En vorig jaar waren de eerste 35 kilometer tijdens de Bart Brentjens Challenge ondanks de zon en 20 graden ook al behoorlijk ‘vettig’. Dat beloofde op voorhand al een natte en vooral modderige Bart Brentjens Challenge te worden. Toch hadden Wilco en ik stiekem de hoop (misschien wel verwachting) dat we sneller zouden finishen dan vorig jaar.
De eerste kilometers waren snel en vlak. We startten niet echt vooraan, maar door de gefaseerde start van kleine groepjes reden we vlot richting het offroad gedeelte. Daar was het al snel vies. Hele dunne zuigende klei/modder. Maar met de modderbanden die we hadden gekozen was het goed te doen. Totdat we na minder dan 15 kilometer afgelegd te hebben door de echte drek moesten. De ketting van Wilco was amper meer te herkennen en deed ook niets anders meer dan doortrappen. Dat was de eerste vertraging…
Hierna bleef het ploeteren door de bagger. Wel ploeteren door een mooie omgeving. Want zo zou ik de Voerstreek toch wel willen omschrijven. En de Voerstreek was toch wel het meest uitdagende deel van de route. Ook het Limburgse heuvelland is wat natuur betreft echt mooi, maar de mountainbikepaden zijn net iets minder uitdagend.
Na ongeveer 35 km was de eerste verzorgingspost. Daar zag je waar het niet geringe inschrijfgeld o.a. naartoe ging. Goede sportdrank, veel bananen, wafels, gevulde koeken en meer voedsel waarmee je weer een eind kan trappen. En we troffen het zelfs met een mogelijkheid om de fietsen af te laten spuiten!
Met weer goed schakelende fietsen gingen we verder met het deel van de tocht met de bekende Limburgse heuvels zoals de Keutenberg. En die hebben Wilco net als vorig jaar weer rijdend bedwongen. In tegenstelling tot veel collega bikers die het laatste stuk bij bosjes neer gingen.
Vlak voor de tweede verzorgingspost werd het plots merkbaar kouder. Het wind/regenjasje hielp in eerste instantie prima, maar vlak na de verzorgingspost gingen de hemelsluizen open. Een hoosbui veranderde alle paadjes in kleine modderstroompjes :-(
Na deze hoosbui was het echt afzien. Slecht zicht, glibberig, weinig grip en vooral koud. Na 75 km koers had ik een mega dip en was de verleiding om gewoon via het asfalt terug te rijden naar Eijsden wel erg groot. Wilco wist me toch te overtuigen en we hebben nog even 30 km op de tanden gebeten.
Met vooral doorweekte, koude voeten kwamen we na 6:51 uur aan in Eijsden. Met daar één minpuntje van de organisatie, het afspuiten van de zeeeeer modderige fietsen was niet meer mogelijk.

Al met al toch een goed gevoel overgehouden aan dit modderballet. Vooral aan het toch doorzetten na m’n dip :-)

De foto’s van Sportograf staan nog niet online, die volgen later deze week. Wel hieronder alvast de route.

Bart Brentjens Challenge, de uitdaging

Vorig jaar was de Bart Brentjens Challenge de afsluitende uitdaging van mijn eerste echte mountainbikeseizoen. Toen was het vooral de afstand van 100 km de uitdaging. Die afstand is inmiddels niet meer nieuw, maar komende zondag vrees ik dat de modder de grootste uitdaging gaat worden. De afgelopen week heeft het al aardig geregend en zaterdag en zondag zal het ook niet helemaal droog blijven.
En mijn voorbereiding is niet echt top geweest. Vorig weekend kon ik helemaal niets doen vanwege pijn in m’n nek en schouder, dus als ik zondag in het Limburgse heuvelland fiets, dan is dat de eerste keer sinds twee weken…
Na de Bart Brentjens Challenge wordt het weer tijd voor de toertochten. Met name bij onze zuiderburen staan er weer ruim voldoende op het programma.

WordPress Themes