Jaaroverzicht: bruiloft en nieuw huis

Eén dag voor het einde van 2011. Een mooi moment om eindelijk weer iets te posten op ze website en dan meteen maar terug te kijken op dit zeer bijzondere jaar. Want dat was het in alle opzichten!
Het was een jaar dat zich het beste laat omschrijven als een ‘rollercoaster-jaar’. Het hele jaar verliep in de hoogste versnelling.

De eerste maanden stonden in het teken van het kopen van het huis. Eerst voorzichtig gaan ronkijken en al snel hadden we ons ‘droomhuis’ gevonden. Met de bruiloft voor de deur en maar een paar bezichtigingen voelde het wel erg spannend om zo snel de beslissing te nemen.
Op 31 mei hebben we de sleutel ontvangen en zijn we meteen vol gas gestart met slopen en vervolgens verven. Het is weliswaar met 12 jaar nog een relatief nieuw huis, maar zo zag het er van binnen niet uit. Echt alles was voorzien van meerdere lagen muurverf, tot de thermostaat en lichtschakelaars aan toe. De keuken was gelukkig wel in goede staat en die hebben we alleen in een lichtere kleur laten spuiten. De badkamer en toilet waren niet volledig onze smaak, maar wel in prima staat en zeker nu nog niet aan vervanging toe.
Na het verven kon de houten vloer erin op de bovenverdieping en zijn we verhuisd. En toen was het alweer tijd voor het absolute hoogtepunt van het jaar, onze bruiloft.

En de bruiloft was zo mooi als we hadden gehoopt! De dagen ervoor waren nog spannend, omdat het wel herfst leek ipv hoog zomer. Delen van Polen hadden zelfs te maken met wateroverlast en ook bij ons was het erg nat. Ook de dag voor de bruiloft zat het weer nog even beetje tegen, maar gelukkig hadden we als verassing voor onze gasten een activiteit bedacht waarbij iedereen droog bleef. Met een historische tram hebben we een rondrit gemaakt door Poznan. Voor iedereen de gelegenheid om kennis te maken met de andere gasten en met Poznan. Na de tramrit zijn we een biertje gaan drinken in één van de leukse cafe’s aan het oude marktplein, Brovaria (een oude nog werkende brouwerij).

De dag van de bruiloft was gelukkig droog. En ‘s middags begon zelfs de zon te schijnen!
Het was een geweldige dag. De kerkdienst was mooi, ook voor niet regelmatige kerkbezoekers. Na de mis zijn we met een originele Rolls Royce Silver Shadow uit 1978 (!) naar Popowo Stare gereden. Dit landgoed en landhuis was voor eventjes ‘van ons’. Volgens Poolse traditie werd er genoeg gegeten. Minder dan bij een traditionele Poolse bruiloft, maar voor Nederlandse begrippen kon een heel weeshuis worden gevoed. En het eten was super!
Bij het inschatten van de hoeveelheden drank hadden we gedacht dat veel Nederlanders wijn zouden drinken en de Poolse gasten wodka. Niets was minder waar. De in Nederland gekochte wijn werd zeer gewaardeerd door de Polen en de meeste Nederlanders hebben kennis gemaakt met goede Poolse wodka. En met de werking ervan 😉
Het feest was helemaal top, zeker ook door de goede DJ. Hij voelde het internationale gezelschap goed aan en pas rond een uur of 3 ‘s nachts stopten de laatste gasten met dansen.


De volgende dag was iedereen door ons uitgenodigd voor een brunch in Popowo. Ook hier weer meer dan genoeg eten. Alhoewel niet iedereen even veel trek had…

De dagen na de bruiloft hebben we nog zoveel als mogelijk familie bezocht en nagenoten van onze mooiste dag ooit!

Eenmaal terug uit Polen hebben we de sleutels van het appartement in Schiedam ingeleverd en een tijdelijke woonkamer gecreëerd op de bovenverdieping in ons nieuwe stulpje. Hierna hebben we eerst drie weken zo goed als niets gedaan in het huis. We hadden het nodig om goed uit te rusten. Pas eind augustus zijn we weer echt meters gaan maken en hebben we in één weekend de houten vloer beneden gelegd. Een hels karwei, maar met een mooi resultaat. En nog belangrijker, we konden eindelijk beneden gaan wonen!

De ouders van Kasia zijn in september naar Nederland gekomen om ons huis te bekijken en om echt enorm veel werk te verzetten in de tuin. Binnen enkele dagen was de tuin helemaal opgeknapt en klaar voor het nieuwe jaar.
Mijn vader heeft later nog de schuur onder handen genomen en ik heb nu eindelijk een aparte (opslag)plek voor alle surfplanken en fietsen.

Nu aan het eind van het jaar had ik gehoopt om weer wat meer te kunnen sporten. Dat ging namelijk juist een stuk beter en dan vooral het hardlopen. Iets waar ik eerst een hekel aan had geeft nu steeds meer uitdaging. Grenzen was ik aan het verleggen (10 km onder de 50 minuten, halve marathon lopen en ook nog binnen de 2 uur), maar nu zit het even tegen door rugproblemen. En mountainbiken lukt nu ook niet. Te smerig weer en nog last van m’n duim na een val tijdens de laatste rit.
Maar al die blessures zijn tijdelijk. Nieuw jaar, nieuwe kansen :)

druk, huis, Giro, Herdermarathon

Een drukke periode in het vooruitzicht. 23 juli nadert snel en voor die tijd moeten we nog een keer naar Polen om de laatste zaken af te stemmen en om ringen uit te zoeken.
En alsof we het nog niet druk genoeg hebben, hebben we ook nog een huis gekocht :) En daar moet niet heel veel aan gebeuren, maar toch voldoende om er heel veel vrije tijd in te steken.
Kortom, veel leuke dingen in het vooruitzicht maar ook heel veel drukte.

Ondertussen had ik ook nog een beetje tijd over om te fietsen. Een week na de toertocht in Opwijk heb ik samen met Sean de Classico Giro Utrecht gereden. Vorig jaar heb ik deze tocht gereden in vochtige omstandigheden. Dit jaar was het droog en warm. En ging het niet zo heel snel. Maar toch was het een mooie tocht met als hoogtepunten de start- en landingsbaan van Soesterberg en de Amerongseberg.
Na de Classico Giro was het 2 weken zonder fietsen. Vorige week begon een stevige verkoudheid waardoor ik de fietsplannen in dat weekend wel kon vergeten. Kasia liep de halve marathon in Leiden, dus ben ik daar gaan kijken.
Gelukkig was de verkoudheid halverwege afgelopen over het hoogtepunt heen en kon ik gisteren starten aan de Herdermarathon. 2 jaar geleden hebben Wilco, Dennis en ik de Herdermarathon gereden en toen waren we al laaiend enthousiast. Vorig jaar kon ik niet, omdat we toen in Istanbul waren. En nu leek het dus bijna niet te gaan vanwege de fitheid, maar gelukkig konden we toch afreizen naar de zuiderburen. De herders hadden er weer een fantastische tocht van gemaakt. Ruim 80 km door een schitterend landschap en daarbij gebruik gemaakt van alle (offroad) mogelijkheden die de streek te bieden heeft. Volgend jaar zeker weer!

Classico Giro Utrecht 2011

Herdermarathon 2011 80 km

Toertocht Opwijk

Het vorige bericht was om deze site weer tot leven te wekken. Maar alleen tekst is ook maar zo saai. Nu is het tijd voor weer wat plaatjes.

Zondag wilde Kasia naar de design market in Brussel gaan. En in de omgeving van Brussel worden vaak leuke toertochten georganiseerd, dus ik ben gaan zoeken naar een goede combi. Kasia naar Brussel, ik een rondje op de mountainbike.
De toertocht van Opwijk kreeg de meeste positieve recensies, dus dat moest hem worden.
Uiteindelijk besloot Kasia toch niet naar Brussel te gaan en besloten Wilco en ik de langste afstand, 85 km, te doen.
We waren al overtuigd van de mogelijkheden van de Vlaamse Ardennen, maar ook deze omgeving (net iets ten noorden) is super om te mountainbiken. Zeker wanneer net als zondag de organisatie alles uit de kast heeft getrokken om leuke paadjes te gebruiken. OK, het waren niet de hoogtemeters van Limburg of de Ardennen, maar de 85 km kregen we niet cadeau. Onderweg zijn we ook nog op de gevoelige plaat vastgelegd.

Hier de statistieken van de tocht:

Kort berichtje

Het laatste bericht ging over m’n nieuwe mountainbike. Inmiddels heb ik daar alweer meer dan 600 km mee gefietst en ik ben meer dan tevreden.
Maar in de afgelopen tijd gebeurde veel meer…

Kasia en ik zijn voorzichtig gaan kijken voor een eigen huisje. Zonder dat we echt concrete plannen hadden om meteen iets te kopen, is dat wel gebeurd :)
We zitten nu in de laatste fase, dus we gaan pas juichen als alles helemaal rond is.

Ondertussen heb ik redelijk wat op m’n nieuwe mountainbike gefietst. Veel in Nederland op de relatief vlakke rondjes, maar ook een Ardennen marathon. En ook die ging prima ondanks het gemis van de achtervering. De 29-er is ruim comfortabel genoeg om alle keien en wortels goed te verteren.

De racefiets is nog relatief weinig van stal geweest, maar 1 rit is het zeker waard om te noemen. Met een grote groep oud-collega’s ben ik mee geweest met een rondje van ruim 100 km door Limburg. Het was gezellig en ik wist niet dat ik klimmen met een racefiets zo leuk zou vinden. Het smaakt naar meer!

WordPress Themes